Ég mannaði mig loksins upp í að kaupa mér lén. Þar sem tjorvi.is var frátekið og mér fannst mjög un-kúl að vera ekki með .is lén, þá voru góð ráð dýr. Ég held mig því bara við tubbann, sem er svona nafn sem ég hef notað þegar ég er að kvitta undir forritunarkóða og á sér ákveðna sögu sem ég læt kannski flakka á nýja vefnum einhverntíma. En þetta er nú ekki merkilegur vefur ennþá, t.d. er enginn gagnagrunnur og þetta fótóshop föndur mitt þarf nú eitthvað meiri pælingar við. En ég ætla allavega að láta hana flakka út loftið hér með. Ég mun þó vísa á þessa síðu áfram til að fá inn umræður, a.m.k. þangað til ég nenni að læra að tengja gagnagrunn við síðuna. En þetta er allavega byrjunin.

Hér er síðan!

Tók saman pistla, greinar og umræður um málefni Reykjavíkur flugvallar á vefnum. Ef þið hafið ekkert annað að gera þá skulið þið kíkja á hvaða skoðanir fólk hefur á þessu.

Flugvallarumræður.

Í hvernig samfélagi býr maður eiginlega. Hæstiréttur hló að málatilbúnaðinum í stóra (STÓRA) baugsmálinu. Samt var búið að eyða þremur árum í að rannsaka það og það má skilja á málflutningsmönnum að það hafi verið svo flókið í rannsókn og erfitt við að eiga að það hafi þurft mikinn mannskap í að sinna þessu. Samt klikkaði það!!!! Svo má skilja á dómsmálaráðherranum að það megi nú nota leiðbeiningar hæstarétts til að tjasla upp í þetta til að halda vitleysunni nú áfram. Í mínum huga þá á einhver að taka ábyrgð á því að svona sé gert. Sennilega komnar hundruðir milljóna bara í að rannsaka málið og aðrar hundruður og hugsanlega milljarðar gætu þurft í skaðabótakröfur.

En hvaða fréttir berast okkur á sama tíma úr okkar samfélagi? Ég skora á alla að lesa grein eftir Írisi Randversdóttur sem birt var í morgunblaðinu síðasta mánudag. Í sama samhengi má benda á viðtal Thelmu Ásdísardóttur í tímariti morgunblaðsins síðasta sunnudag og í kastljósinu í gær. Og af hverju bendi ég á þetta í samhengi við Baugsklúðrið! Einfaldlega vegna í þeim málum sem þarna eru rædd, kemur fram hvað samfélagið og stofnanir þess eru að klikka.  Það er sannfæring mín að ef að væri eytt þeirri formúgu fjár sem var lagt í þetta Baugsmál, þá væru þessi mál í betra horfi. Nú er ég ekki að gefa í skyn að svona lagað myndi ekki þrífast, en baklandið er bara mjög lélegt þegar kemur að þessum viðkvæmu málum. Það vill enginn, getur eða þorir að taka á þeim, því það er erfitt og miklu, miklu erfiðara en bara að fást við áþreifanlega hluti eins og peninga. Þær stofnanir sem taka á þessum málum á vegum ríkisins eru sveltar og hinar lifa á framlögum frá fyrirtækjum eins og t.d. Baugi. Reyndar gætu nú t.d. Stígamót notið góðs af Baugsruglinu, þar sem þeir hafa gefið það út að skaðabóta fjármagninu ( ef af verður ) verði varið til góðgerðarmála.

Ég er með þessu ekkert að gefa í skyn að ríkt fólk eigi að ganga um stelandi og hvað þá í eigin fyrirtækjum. En það þarf að fara meta meira til jafns fólk og peninga!

Er ég einn um þessa skoðun, er þetta kannski bara í góðu lagi?

Lesið greinina hennar Írisar, ég setti hana hérna.

Stjórnmálaflokkar eru vettvangur fyrir fólk, til að hafa áhrif á samfélagið. Fólk skiptir sér í fylkingar eftir því hvaða leiðir það telur heppilegastar til að skapa hugðarefnum sínum farveg. En á hverju byggir fólk þá ákvörðun að fylgja þessum flokki frekari en hinum að málum. Í mínum huga þá verður það að vera tiltrú á stefnunni sem er lögð til grundvallar. Það dragast svo alltaf misjafnir einstaklingar í hvern hóp og sjaldnast inniheldur einn flokkur einsleita einstaklinga. Það sem sameinar þá er trúin á málstaðinn og jafnvel foringjann. En það verður að vera trú með í spilinu, því það er ekkert í stjórnmálum sem er pottþétt. Hvorki menn né málefni.

Hverju trú ég?

• Ég trúi því að guð hafi skapað heiminn og manninn með frjálsan vilja. Það er bara pottþétt, eiginlega bara of ótrúlegt að trúa öðru.
• Ég trúi að gamla testamentið sé lögmál guðs og skrifuð fyrir hans tilstilli. Hverjir mennskir komu að rituninni skiptir ekki máli.
• Ég trúi að Jesú Kristur hafi komið sem frelsarinn og lifað lögmálin og sýnt fram á gildi þeirra. Hverjir vitnuðu um og skrifuðu nýja testamentið skiptir ekki heldur máli.
• Ég trúi að maðurinn hafi frjálsan vilja til að taka þær ákvarðanir sem hann vill. Þær ákvarðanir byggir hann á gögnum sem hann hefur sankað að sér, ýmist með eigin upplifunum eða í gegnum lærdóm.
• Ég trúi því að til að maðurinn geti beitt sínum frjálsa vilja sem best, til framdráttar fyrir sjálfan sig og samfélagið, þurfi hann andlega leiðsögn. Hún er hverjum einstaklingi möguleg í gegnum bænina.

Þetta er það sem ég er pottþéttur á og á mjög auðvelt með að skilja. Þetta er nú kannski ekki beint stjórnmálayfirlýsing, en ég set þetta fram vegna þess að þetta er grunnurinn minn og allt annað byggir á þessum fullyrðingum.

Ég skoða grundvallarstefnur allra íslensku stjórnmálaflokkana og þar eru fullt af góðum klisjum sem ég get svo sem samsvarað mig við, en misjafnlega þó. Enda er góður ásetningur grunnurinn að öllu slíku starfi.

Þegar ég horfi á fulltrúa þessara flokka á alþingi, sé ég að flestir flokkar eiga einn og einn góðan kandídat, sem ég trúi að séu heilir í því sem þeir eru að gera. Trúverðugleiki þeirra hefur þó misjafnt vægi.

Vinstri grænir finnst mér ætíð vera mjög málefnalegir og skeleggir í sínum málflutningi, þó ég sé ekki mjög oft sammála þeim. En eru þeir trúverðugir? Ef þeir færu í ríkistjórn, þar sem bræða þyrfti saman málefnalista og mörg þeirra helstu mál létu undan fyrir öðrum til að komast í ríkistjórn. Hvar væri trúverðugleikinn þá? Nú ef þeir standa alltaf fastir á sínu og fara aldrei í ríkistjórn nema þeir fái öllu sínu framgengt. Hvar er þá áhuginn fyrir breytingar? Bara í orði en ekki á borði! Mér finnst þeir flottir, ég bara passa ekki inn.

Samfylkingin er í svipuðum sporum og VG, það hefur ekki reynt á trúverðugleikann. Þó eru nokkrir sem eiga sér fortíð, en hún er ekki að vekja neitt sérstakt traust hjá mér. En það sem heillar mig þó við Samfylkinguna eru þau lýðræðislegu vinnubrögð sem þeir beittu varðandi formannskjörið, en gerðu reyndar að sama skapi í buxurnar varðandi varaformannskjörið. Ég átta mig heldur ekki alveg á hvernig Samfylkingin aðgreinir sig frá Sjálfstæðisflokknum. Alla vega ef maður les grunnstefnuna, þá er mjög mikið talað um að skapa einstaklingum mikið frelsi til að skapa árangur. Borið saman við sjálfstæðisstefnuna, þá finnst manni þetta hálf partinn stolið. En svo er talað um jafnaðarstefnuna sem grunn og þegar maður reynir að rýna í þetta til að finna einhver sérkenni, þá bara er eins og Samfylkingin vilji vera allstaðar. Sennilega er þetta bara lýsing á miðjuþófi. Allavega, eina sem mér finnst vera sérstakt við Samfylkinguna er þetta virka lýðræði sem kom fram í formannskosningunni, en það kannski breytist þegar núverandi formaður er búin að vera nógu lengi við völd. Get alveg séð það fyrir mér. Miðað við grunnstefnuna, þá gæti ég alveg passað þarna inn.

Framsóknarflokkurinn er svona flokkur sem ég einhvern veginn botna ekkert í. Kannski bara vegna þess að mig langar ekkert til þess og finnst hann ekki áhugaverður. Hef enga sérstaka skýringu á því. Nú er fullt af ágætis fólki framsóknarfólk og meira að segja ágætir þingmenn og meira segja eiga þeir ágætis leiðtogaefni í Árna Magnússyni. Kannski hef ég óbeit á framsóknarflokknum því að ég hef svo oft orðið vitni að því að fólk kýs framsókn, vegna þess það hefur enga sérstaka skoðun. Það er eins og ef þú kýst framsókn, þá þurfir þú ekkert að svara fyrir þínar skoðanir og ert bara stikkfrí. Nú er ég náttúrulega bara að alhæfa og varla er þetta svona í alvörunni, en alltof oft hef ég þó orðið vitni af þessu. Þannig að framsókn virkar fráhrindandi á mig og ég hef svo sem engin áform um að breyta því. Framsókn er úti.

Frjálslyndir eru með þennan uppruna sem kannski truflar svolítið. Þó ég sé alinn upp í sjávarþorpi og kunni að hafa einhverjar skoðanir á sjávarútvegsmálum, þá ættu þær að geta rúmast innan annarra vébanda.  Þeir eru með ágætis málefnaskrá og ágætis mann í borgarstjórn Reykjavíkur. En nei, þetta er ekki að höfða til mín.

Sjálfstæðisflokkurinn er sá flokkur sem ég hef oftast kosið og reyndar alltaf þegar ég hef tekið afstöðu. Ég hef nokkuð oft gengið í gegnum þennan rúnt að reyna skilgreina mig í pólitík og ég hef alltaf endað á sjálfstæðisflokknum. Ástæðan er í sjálfu sér einföld. Einstaklingurinn er þungamiðjan, hann er í fyrirrúmi. Og af hverju finnst mér það svona mikilvægt? Einfaldlega vegna þess að það er einstaklingurinn sem heldur á grundvallarverkfæri mannskepnunnar, sem er frjáls vilji. Það má svo sem segja að sé til eitthvað sem er hópvilji, en það er þá samsafn vilja margra einstaklinga. Þannig að vilji margra einstaklinga myndar hópvilja, sem ef til vill má skilgreina sem félagshyggju. Það sem mér finnst aðgreina sjálfstæðisflokkinn frá samfylkingunni, er þessi afdráttarlausa afstaða gagnvart einstaklingnum. Það sem mér finnst fráhrindandi við flokkinn er hins vegar hvað hann er mikill efnishyggjuflokkur og hvernig hann upphefur völd. En ef til vill er það löng vera við stjórnborðið sem hefur valdið þ eirri þróun Það breytir þó ekki þeirri staðreynd að sjálfstæðistefnan eins og hún kemur af skepnunni, höfðar mest til mín.

Miðað við þessa greiningu mína þá á þessi fullyrðing við:

• Ég er sjálfstæðismaður vegna þess að sjálfstæðistefnan leggur áherslu á frelsi einstaklingsins og það er einstaklingurinn sem hefur vald á hinum frjálsa vilja. Ef einstaklingur á að geta notið sín í fullu samhengi við andlega tilveru sína, þarf hann óskorðað frelsi til að nýta vilja sinn á skynsaman hátt.

En þetta segir bara að ég sé svona þenkjandi. Ég hef svo mínar efasemdir um að það sé verið að fylgja þessari grundvallar stefnu innan sjálfstæðisflokksins. Að horfa á þetta utan frá er svolítið eins og það sé drottnunar og boðunar vald í gangi sem virði að vettugi frelsi einstaklingsins. Kannski breytist það með nýrri forystusveit.

Niðurstaðan er svo sem ekkert ný fyrir mér. Ég er greinilega bara sjálfstæðismaður og get voðalega litlu breytt um það. Sjálfstæðisflokkurinn í dag virðist bara ekki innihalda nógu mikið af sjálfstæðismönnum til að standa undir merkjum, er meira efnishyggju og valdaflokkur. En kannski vantar bara sjálfstæðismenn í flokkinn til að breyta því!

Jæja, þá er Jónas kominn aftur heim í systkyna hópinn sinn. Og ræktandinn hún Bryndís ætlar að finna honum gott heimili. Þannig að við náum að fylgjast aðeins með honum áfram. Það að láta frá sér svona gæludýr er með því erfiðasta sem ég hef gert. Það er alveg ótrúlegt hvað maður nær að bindast þessu skepnum. En Jónas er samt alveg örugglega mun hamingjusamari þar sem hann er núna, en í erlinum hjá okkur.

Það var kosið um sextán sameiningar sveitarfélaga í gær. Og viti menn eina sameingin sem var samþykkt, var Fjarðarbyggð, Austurbyggð, Mjóifjörður og Fáskrúðsfjarðarhreppur. Í mínum huga kemur þetta á óvart, bara vegna þess að ég veit að margir Fjarðbyggðingar eru mjög á móti því að deila þeim peningum sem þeir uppskera við Álverið. En það er samt greinilegt að fleiri vildu deila en drottna og er ekkert nema gott um það að segja. En hvað á svo barnið að heita? 'Austfjarðabyggð' liggur hvað beinast við. En svo er spurning hvort nafnið á ekki bara að tengjast álverinu meira. t.d. bara 'Álver', eða 'Álbyggð' eða 'Álbær'. Alltaf gaman af því að spá í ný nöfn á þessi nýju sveitafélög.

Jæja, nú er það víst kunngjört að Steini Randver er bachelor íslands, sem gerir Nonna og Írisi að verðandi tengda foreldrum íslands. Raggi Bjarni er þá mágur íslands og Guðrún Sól mágkona íslands. Bella, hmmm, mágtík íslands eða eitthvað soleiðis. Lá nátturulega ljóst fyrir um leið og Steini tilkynnti þátttöku að djobbið væri hans.

Veit reyndar ekki alveg hvað mér á að finnast um conseptið sem slíkt. En fyrst þetta er Steini frændi, þá ætla ég að gefa þessu séns. Ég get líka titlað mig sem föðurbróðurson íslands, það er bara kúl,  kannski soldið langsótt, en kúl.

Jónas er svo á leið til Reykjavíkur á morgun. Bryndís ræktandi ætlar að taka hann aftur og finna fyrir hann góða fjölskyldu. Hans verður mjög sárt saknað, um leið og ég samgleðst honum að eiga von um meiri athygli sem hann á svo margfalt skilið.

Honum Jónasi leiðist alveg rosalega mikið. Hann hefur farið fram á að verða framseldur til fjölskyldu sem kann að meta félagskap hans og göfuglyndi. Hann er ættgóður með eindæmum og er þá sama hvort litið er út fyrir eða inn fyrir landsteina og rétt eins og vaðbrekkumenn gera þá halda hans ættingjar úti heimasíðu http://www.blog.central.is/eldhuga og hann hefur þar sess http://www.blog.central.is/eldhuga?page=viewPage&id=225465 , en ættbókarnafn hans er Man in Black og hefur hann meira segja unnið til verðlauna.

Þeir sem kynnu að hafa áhuga á félagskap hans til lengri tíma er bent á að senda tölvupóst á tjorvi@hugur.is og fá nánari upplýsingar um hann.

Voff, voff...........

Merkilegt með þessa blogg síðu. Hún er 'Home' síðan hjá mér og kemur því alltaf upp þegar ég opna vafra. Eftir því sem lengra líður frá því að eitthvað er skrifað, því meira finnst mér ég skulda og hef mig ekki í að skrifa neitt. Reyndar blasir alltaf við falleg mynd af Emblu og Ísari þegar hún opnast, þannig það er nú líka hluti af þessu. Tími ekki að setja inn nýtt efni þá færist myndin neðar. En þá er bara að setja inn nýjar reglulega er það ekki. Think so!

Nú er kominn texti hérna og frá og með núna lýt ég svo á að ég skuldi ekki neitt. Reyndar margt sem hefði verið gaman að koma að sem gerst hefur síðustu vikur... ég meina mánuði. En það kemur þá bara seinna ef það á að koma.

Varðandi núið! Guð gefi okkur öllum góðan dag!!!

1.

2.

3.

4.

5.

Og svo er alltaf gott veður í Dalskógunum og þá er leikið í garðinum eða dittað að húsinu.

Nauðsynlegt að kæla sig niður í hitanum

Stemming í garðinum

Lofthræðslu ögrað

Slakað á milli spítulagninga

Smíðað og leikið

Unaós, fjöruferð á Borgafjörð

Embla náttúrbarn

Allt að gerast

Embla Hafmeyja

Eftir fjöruferðina skoðuðum við svo smábátahöfnina á Borgarfirði sem er einstaklega falleg. Þar er aukin heldur búið að útbúa frbæra aðstöðu til að skoða fuglalífðið í hólma út af höfninni.

Höfnin

Lundinn

Stórurð

Eftir að hafa hlustað á draumkenndar lýsingar Borgfirðinga af fegurð Stór-urðar í gegnum árin, þá ákváðum við hjónin að skella okkur þangað og tókum Jónas ( the dog ) með. Það var ljómandi veður, þó dálítið hvasst. Við höfðum miklar væntingar um fegurð staðsins, enda mikið heyrt um hann og það er skemmst frá því að segja að Stór-urð stóðst fyllilega væntingar og gott betur en það. Þetta er einfaldlega stórkostlegur staður. Hér koma svo nokkrar myndir af svæðinu.

Kristbjörg í Stór-Urð

Græna vatnið

Dyrfjöllin

Héraðsflói séð af Geldingarfjalli

Njarðvík ofan af Geldingarfjalli

Greinilegt að það er að aukast pressann hjá Bryndísi að flytja í sveitina.

http://blog.central.is/bibbasvala?page=comments&id=729159

Nú er bara að leggjast á eitt og finna fyrir þau hús!